Βοηθώντας τα παιδιά στον τόπο όπου γεννήθηκαν, βοηθάς συνολικά τη χώρα.
Προσφέρουμε στα παιδιά αυτά τη ζεστασιά µιας οικογένειας...
Έξι εκατομμύρια παιδιά είναι ορφανά ή άπορα και ζουν στους δρόμους...
 
 
 

Αποστολή 2018

 
Στα τέλη Οκτωβρίου πραγματοποιήσαμε μια σύντομη επίσκεψη στην Αιθιοπία. Μια ολιγομελής ομάδα ταξίδεψε για 10 ημέρες στην αγαπημένη μας χώρα μετά από 4 χρόνια απουσίας, λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και των φυλετικών ταραχών στην Αιθιοπία.

eoc.jpgΤις πρώτες ημέρες παραμείναμε στην πρωτεύουσα, Αντίς Αμπέμπα για συναντήσεις με τους συνεργάτες μας. Μάλιστα, οργανώσαμε το πρόγραμμα έτσι ώστε να συμμετάσχουμε στους εορτασμούς των 45 χρόνων παρουσίας του βασικού μας συνεργάτη, της Οργάνωσης EOTC-CFAO (Ethiopian Orthodox Tewahedo Church-Child and Family Affairs Organization). Οι συνεργάτες μας μαζί με τους Διευθυντές των Κέντρων Παιδικής Φροντίδας που υποστηρίζουμε μας ξενάγησαν στην έκθεση που είχε στηθεί για το έργο τους και συμμετείχαμε σε συνέδριο όπου μας τίμησαν με ειδικό βραβείο για τη σταθερή και εξαιρετική συνεργασία τα τελευταία 23 χρόνια!

Ήταν σημαντική για εμάς αυτή η αναγνώριση αλλά πιο συγκινητική ήταν η συνάντησή μας με παιδιά-απόφοιτους των προγραμμάτων μας που ζουν πλέον στην Αντίς Αμπέμπα. Βρεθήκαμε ξανά με περίπου 40 νέους, αγόρια και κορίτσια, που είχαμε να δούμε Addis.jpgγια χρόνια. Πολλοί ήταν αγνώριστοι, άλλοι θύμιζαν τα παιδιά που συναντούσαμε τόσα χρόνια στα Κέντρα Παιδικής Φροντίδας. Όλοι όμως ήταν καλά, χαρούμενοι στην προσωπική τους ζωή, πετυχημένοι στην επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Κάποιοι είχαν ήδη τη δική τους οικογένεια και μας έδειχναν φωτογραφίες από τα παιδιά τους! Η συγκίνησή μας δεν περιγράφεται και η χαρά να τους βλέπουμε όλους τόσο καλά.


Τις επόμενες ημέρες πραγματοποιήσαμε ένα μίνι οδοιπορικό σε 3 από τα Κέντρα μας, καθώς δεν είχαμε δυνατότητα σε αυτό το ταξίδι να τα επισκεφτούμε όλα και δεν ήταν απόλυτα ασφαλές. Ταξιδέψαμε στην Kombolcha, το Dessie και τη Woldia, όπου συναντήσαμε 184 παιδιά. Στο σύντομο χρονικό 
Dessie-(1).jpgδιάστημα που είχαμε, πήραμε συνέντευξη από όλα τα παιδία, συζητήσαμε για το μέλλον τους, τις ανάγκες και τις ανησυχίες τους. Η έκπληξη και η συγκίνηση ήταν πάλι μεγάλη. Τα μικρά κορίτσια ήταν πλέον δεσποινίδες και τα αγόρια έφηβοι. Όλα όμως είχαν την ίδια τρυφερότητα και αγάπη για εμάς, όπως τότε που ήταν μικρά. Μας ρωτούσαν με μεγάλο ενδιαφέρον και ανησυχία για την κατάσταση στην Ελλάδα και για τους αναδόχους τους. Μας είπαν ξανά πόση χαρά έχουν όταν μας βλέπουν, γιατί γι’ αυτά είμαστε η οικογένειά τους. Υποσχεθήκαμε από μεριάς μας ότι θα επιστρέψουμε σύντομα. Μαζέψαμε δωράκια, γράμματα και φωτογραφίες για τους αναδόχους και δεσμευτήκαμε να μεταφέρουμε την αγάπη των παιδιών και τη θερμή παράκληση για πιο συχνή επικοινωνία. Δε μας ζήτησαν τίποτα παραπάνω από ένα γράμμα ή ένα μήνυμα από τον ανάδοχό τους. Είναι το λιγότερο αλλά και Woldia-(1).jpgτο περισσότερο που μπορούμε να κάνουμε για αυτά τα παιδιά!

Εις το επανιδείν!