Βοηθώντας τα παιδιά στον τόπο όπου γεννήθηκαν, βοηθάς συνολικά τη χώρα.
Προσφέρουμε στα παιδιά αυτά τη ζεστασιά µιας οικογένειας...
Έξι εκατομμύρια παιδιά είναι ορφανά ή άπορα και ζουν στους δρόμους...
 

Ιστορικό


1995 Μια ομάδα Ελλήνων που επισκέπτεται την Αιθιοπία αποφασίζει να βοηθήσει τα παιδιά που μαστίζονται από την πείνα και την εξαθλίωση εξαιτίας του πρόσφατου λιμού, εμπνευσμένοι από μια βρεφοκρατούσα μάνα, τη Moseb, στη Lalibela. Την ιδρυτική διακήρυξη υπογράφουν 30 Έλληνες σε συμφωνία συνεργασίας με τη ΜΚΟ του Ορθόδοξου Πατριαρχείου Αιθιοπίας. O Σύλλογος καταρχήν υποστηρίζει 2 κέντρα παιδικής φροντίδας (Kombolcha, Dessie) ξεκινώντας με 40 παιδιά.
1996 Αρχίζουν οι επισκέψεις στα δύο κέντρα. Δώρα, ρούχα παιχνίδια μοιράζονται στα παιδιά και τοποθετούνται αντικουνουπικές συσκευές.
1999 Εγκαινιάζονται ετήσιες επισκέψεις στα κέντρα από μέλη του ΔΣ και αναδόχους. Μεταφέρονται ρούχα, παιχνίδια, βιβλία, φάρμακα. Καθιερώνονται οι ιατρικές εξετάσεις και ο εμβολιασμός των παιδιών και καταγράφονται οι ανάγκες των κέντρων.


2004 Δημιουργούνται τα Γραφεία του Συλλόγου, τα οποία μας στεγάζουν μέχρι σήμερα. Τα παιδιά στα 2 κέντρα έχουν φτάσει τα 300 και ο Σύλλογος αναλαμβάνει 3 νέα κέντρα φιλοξενίας παιδιών (Woldia, Assela, Adwa).
2006
 Στο κέντρο της Kombolcha ολοκληρώνεται γεώτρηση στη μνήμη ενός από τους ιδρυτές. Επίσης, εξοπλίζεται για πρώτη φορά αίθουσα για εκμάθηση υπολογιστών. Αποφοιτούν από το πανεπιστήμιο τα πρώτα 2 παιδιά.
2007
 Τα κέντρα παιδικής φροντίδας φτάνουν τα 6 μαζί με το Mihur και τα παιδιά τα 700. Ολοκληρώνονται έργα υποδομής στο κέντρο του Dessie (ντουσιέρες, τουαλέτες) Ο Σύλλογος προσλαμβάνει τον πρώτο υπάλληλο (μερικής απασχόλησης) για οργάνωση και γραμματειακή υποστήριξη.

2009 Ολοκληρώνονται έργα μεταφοράς νερού στο κέντρο της Assela, έργα υποδομής στη Woldia, γεννήτρια ρεύματος στο Mihur. O Σύλλογος εγγράφεται στο μητρώο Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων του Υπουργείου Εξωτερικών.
2010 Ιδρύεται το 7ο κέντρο του Συλλόγου στο Axum. Τα υποστηριζόμενα παιδιά  ξεπερνούν πλέον τα 1.000. 7 παιδιά είναι ήδη πτυχιούχοι και 16 φοιτητές. Ο επόμενος στόχος είναι η επαγγελματική αποκατάσταση και καθοδήγηση των παιδιών που κλείνουν τα 18 και αποχωρούν από τα κέντρα παιδικής φροντίδας.
Εγκαινιάζεται το πρόγραμμα αναδοχής φοιτητών.
Ο Σύλλογος αποφασίζει να προσλάβει Συντονιστή με σκοπό να ανταπεξέλθει στην ανάπτυξή του αλλά και να μεγαλώσει περισσότερο.
Μέσα στο 2010, ο Σύλλογος  επεκτείνει τις δραστηριότητές του στην Αιθιοπία, λαμβάνοντας μέρος σε προγράμματα και άλλων μη κυβερνητικών οργανώσεων που δρουν στη χώρα και έχουν αναπτύξει αξιολογότατο έργο τα τελευταία χρόνια:

Σε συνεργασία με την μη κυβερνητική οργάνωση MCRC (Mother and Child Rehabilitation Centre), υποστηρίζουμε το Κέντρο τους για την αποκατάσταση μητέρων και παιδιών στην Addis Ababa, το οποίο παρέχει στέγη, σίτιση, εκπαίδευση, ιατρική φροντίδα και θεραπεία σε ορφανά ή μη προνομιούχα παιδιά και τους γονείς τους, που ζουν σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Το σκεπτικό της ίδρυσης
H Αιθιοπία παραµένει από τις φτωχότερες χώρες παγκοσµίως. Από το σύνολο των 82 εκατ. κατοίκων της, τα παιδιά ξεπερνούν τα 30 εκατ. Σχεδόν τα 6 εκατ. είναι ορφανά ή άπορα και ζουν στους δρόµους. Είναι τα σιωπηλά θύματα. Βοηθώντας τα παιδιά στον τόπο όπου γεννήθηκαν, βοηθάς συνολικά την ίδια τη χώρα. Τους δίνεις τη δυνατότητα να ζήσουν αξιοπρεπώς στην πατρίδα τους και να μη χρειαστεί να μεταναστεύσουν κάτω από άθλιες συνθήκες προς εύρεση καλύτερης ζωής. Παραμένοντας στη χώρα τους, τα παιδιά αυτά βοηθούν με τη σειρά τους στη βελτίωσή της και αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τις επόμενες γενιές.

Τι έχουμε πετύχει μέχρι σήμερα
Γλιτώσαµε παιδιά από τον δρόµο, την επαιτεία, τις αρρώστιες, την εργασία. Ήδη κάποια σπουδάζουν ή αποφοίτησαν από πανεπιστήµια και εργάζονται. Στηρίζουµε οικονοµικά και ηθικά αυτά τα παιδιά µέσω του προγράµµατος αναδοχής και συγχρόνως βελτιώνουµε τις υποδοµές στα κέντρα παιδικής φροντίδας, όπου φιλοξενούνται. Συνολικά πάνω από 2.000.000 ευρώ έχουν σταλεί στην Αιθιοπία για προγράµµατα αναδοχής και έργα υποδοµής.

Το µεγαλύτερο επίτευγµά μας
Προσφέρουµε στα παιδιά αυτά τη ζεστασιά µιας οικογένειας. Το µοναδικό συναίσθηµα ότι κάποιος νοιάζεται αληθινά για εκείνα.