Βοηθώντας τα παιδιά στον τόπο όπου γεννήθηκαν, βοηθάς συνολικά τη χώρα.
Προσφέρουμε στα παιδιά αυτά τη ζεστασιά µιας οικογένειας...
Έξι εκατομμύρια παιδιά είναι ορφανά ή άπορα και ζουν στους δρόμους...

Η ιστορία του Μάκη

Το πιο εύκολο πράγμα είναι τα λόγια, πολλές φορές δεν κοστίζουν τίποτα.
Η θέληση, είναι και αυτή εύκολη, όλοι θέλουμε πράγματα.
Την θέληση, αρκετά συχνά την αφήνουμε μετέωρη στην τύχη. Για να την κάνουμε πράξη, πρέπει να συμβεί κάτι το τυχαίο, ένα συναπάντημα με τον σκοπό… και αυτός είναι ένας από τους λόγους που στόχοι οι οποίοι είναι εφικτοί και ‘εύκολοι’,  πολύ συχνά δεν επιτυγχάνονται, ποτέ δεν υλοποιούνται.
'Ετυχε λοιπόν πριν από δύο χρόνια να γνωρίσω έναν εξαιρετικό φίλο πλέον, ο οποίος μου μίλησε για τον Σύλλογο. ‘Με πήρε απ’το χέρι’ και με οδήγησε μέσα σε αυτόν τον ξεχωριστό κόσμο των συνανθρώπων μας, οι οποίοι τα λόγια και την θέληση, τα κάνουν πράξη. Η επιφυλακτικότητα, η καχυποψία και όλα όσα ανασταλτικά αντανακλαστικά κουβαλάει ένας άνθρωπος και λιγότερο ή περισσότερο συνειδητά, τα χρησιμοποιεί ως μέσο προστασίας του δυστυχώς απέναντι στους συνανθρώπους του, μειώθηκαν δραματικά όταν γνώρισα πρόσωπα και πράγματα στον Σύλλογο. Τότε ανέλαβα την ‘κόρη μου’ την Hanna. Έβλεπα την μικρή φωτογραφία της που είχε πάνω το έντυπο της αναδοχής και προσπαθούσα να την φανταστώ...
Ετσι αποφάσισα και έλαβα μέρος στο προγραμματισμένο ταξίδι μελών και φίλων του Συλλόγου τον Νοέμβριο του 2006.
Η εμπειρία ήταν συγκλονιστική!! 
Ολες οι δεύτερες σκέψεις που είχα εξαφανίστηκαν πια ως διά μαγείας. Τα λόγια είναι πραγματικά φτωχά για να εκφράσει κανείς όλα όσα νιώθει, όλα όσα νιώθουν αυτά τα παιδιά και όλα όσα γίνονται με αυτά τα λίγα λεφτά που δίνει ο κάθε ανάδοχος γονιός. Η πράξη τελικά είναι και αυτή πολύ εύκολη και μάλιστα σε πολύ πιο ουσιαστικά θέματα σε αυτήν την ζωή...
Η Hanna είναι ένα αξιαγάπητο και λεπτεπίλεπτο κορίτσι 10 χρονών, αλληλογραφούμε και με περιμένει πώς και πώς να την επισκεφτώ και πάλι.
Είναι πλέον ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου.

Διαβάστε άλλες ιστορίες αναδόχων