Βοηθώντας τα παιδιά στον τόπο όπου γεννήθηκαν, βοηθάς συνολικά τη χώρα.
Προσφέρουμε στα παιδιά αυτά τη ζεστασιά µιας οικογένειας...
Έξι εκατομμύρια παιδιά είναι ορφανά ή άπορα και ζουν στους δρόμους...

Η ιστορία του Πέτρου

Εδώ και χρόνια με απασχολούσε το θέμα της φιλανθρωπίας και το πώς θα μπορούσα να συνεισφέρω. Το επάγγελμα του γιατρού μου έδινε τη δυνατότητα να προσφέρω και προσωπικά εργασία πέραν της οικονομικής ενίσχυσης. Διάβαζα, ενημερωνόμουν, έψαχνα και μιλούσα με ανθρώπους που δραστηριοποιούνται σε τέτοια θέματα, ποτέ όμως δεν είχα βρει ένα σύλλογο που να καλύπτει αυτά που ήθελα να προσφέρω, έχοντας παράλληλα και τη δυνατότητα της προσωπικής επαφής. Από γνωστούς έμαθα για το Σύλλογο Βοήθειας Παιδιών Αιθιοπίας. Με το πρώτο τηλεφώνημα στα γραφεία του Συλλόγου ένιωσα αυτή την οικειότητα. Τα μέλη που δραστηριοποιούνται εθελοντικά μιλούσαν για τα παιδιά με τα μικρά τους ονόματα, γνώριζαν του καθενός την ιστορία. Από τη συζήτηση αισθάνθηκα ότι σε αυτό το Σύλλογο θα δώσω τα χρήματά μου και θα ξέρω ακριβώς «που πήγαν».
Έγινα ανάδοχος γονέας και λίγους μήνες μετά ταξίδεψα με άλλα μέλη του Συλλόγου σε αποστολή στην Αιθιοπία. Επισκεφτήκαμε όλα τα κέντρα που φιλοξενούνται τα παιδιά. Με μια ομάδα γιατρών εθελοντών εξετάσαμε τα παιδιά ένα-ένα, τα εμβολιάσαμε, προμηθεύσαμε τα ιατρεία τους με φάρμακα από δωρεές. Στο τελευταίο κέντρο που επισκεφτήκαμε εξέτασα και τον «υιό μου» Gebreher!

Πέτρος Πάικος
Νοέμβριος 2006